وقتی دل بستم پرم را شکستند وقتی پر گشودم پايم را زدند و وقتی اميدوار شدم دلم را پس دادند انگار تنها مترسک زمان من هستم به سادگی دل می بازم به سختی دل می کنم به راحتی می شکنم به سختی بست می خورم.

راستی تنهايي و ديوانگی هم عالمی دارد وقتی دلت می شکند کنج دلت قطره قطره اشک می ريزی اما کسی نمی بيند های های گريه می کنی اما کسی نيست نمی ترسی که باز مسخره شوی وقتی تنهايي و با تنهايي هايت در آسمان خيالاتت پرواز می کنی هواپيما سقوط نمی کند مرزی نيست که از گمرکش قاچاقی بگذری تو هستی و تو خواه غمگين خواه شاد اما نه فکر نکنم شاد چون تا بخواهی در رويايت پرواز کنی از برجک ضد حال خبر می رسد وقت تمام شد برخيز و اشک بريز وقتی تنهايي می توانی به راحتی بروی باغ و ميان گلها با زنبورکهای عاشق حرف بزنی آنها راز زندگی را می گويند از شهد گلستان به تو می دهند و برايت سياه تلخ زندگی شيرين می شود حتی فراموش می کنی همه ی سر گذشت تلخت را.

من هنوز من هستم با تمام تنهايي ها دل به دست کسی دادم که حتی از من خبر نمی گيرد  هنگام پرواز فرياد می زنم آهای کسی نيست با من بيايد و جوابی نمی شنوم

جوابم رو بده جوابم رو بده حتی اگر ناراحت بشم جوابم رو بده دل شکسته ديگه شکسته جواب بده .